Sorry dat ik zo ben: wat is dit nu weer?

Hé jij daar!

Ik weet het, niemand zit te wachten op weer zo’n dertiger die constant tijd tekortkomt voor haar huishouden, maar tegelijk te veel gaatjes vindt om haar nonsens op de wereld af te vuren. Maar je hebt het nu opengeklikt dus misschien moet je toch effe blijven hangen, want ik weet dat je stiekem mijn nieuwe meesterplan wil ontdekken. (Of dat je toch minstens lief genoeg bent om te doen alsof. Uiteindelijk wil niemand een zwangere vrouw kwetsen.)

Als je nu al de behoefte voelt aan enige vorm van geruststelling: de kans dat ik dit plan eeuwig volhou is eerder miniem. Ik ben wel degelijk een dertiger die constant tijd tekortkomt.

Al ben ik in dit geval extra gemotiveerd. Mijn man heeft ook recht op een uurtje vrij-van-mij-heid, weet ge. Mocht hij niet met zijn hoofd tegen de muur aan ’t boenken zijn na mijn laatste onsamenhangende gedachtestroom over het nut van online winkelmandjes vullen (zonder iets te willen kopen, want duh) zou hij je zeker uitvoerig bedanken.

Los daarvan moet ik mijn geniale kronkels ergens kwijt kunnen zodat mijn hoofd iets of wat leeggeraakt en ik het risico beperk om binnenkort te eindigen als single moeder die aan haar zoon moet uitleggen waarom papa’s vroegere trouwring door de gyprocmuur van onze keuken is geknald (en daar na 5 jaar nog altijd hangt te bengelen).

Daarom ga ik vanaf nu elke zondagochtend een stukje delen over wat mij die week het meest heeft beziggehouden. Of toch hard genoeg dat ik erover schrijven belangrijker vind dan die 2 volle wasmanden kleren die al 3 dagen op de gang staan te wachten eindelijk weg te leggen in de kast.

Fans van het eerste uur maken nu natuurlijk super terecht de bedenking dat ik dit op mijn blog sowieso al doe. En da’s waar. Alleen is het hier zonder lijstjes en kunnen de onderwerpen compleet uiteen lopen (LOL), los van mijn obsessie voor het hardloperkesleven dus.

Eigenlijk is het eerlijke verhaal dat ik mezelf wil trainen in columns schrijven. Zoals met alles in mijn leven lukt dat beter als ik tegelijk genoeg externe druk en sociale controle voel. Het enige wat jij daarvoor hoeft te doen is (1) af en toe mijn bagger lezen en (2) als het even kan misschien een beetje liegen over hoe geweldig je het vindt. Je maakt er deze zwangere, supergevoelige (!) vrouw dolgelukkig mee.

Nu al sorry dat ik zo ben. Je went er wel aan.

Duizend elleboogjes en veel XOXO’tjes,

INGE XX


Mis geen enkele Sorry dat ik zo ben


Ik blog ook over andere dingen. Vind je ongetwijfeld ook de max.


9 gedachtes over “Sorry dat ik zo ben: wat is dit nu weer?

  1. Irene zegt:

    Ik dacht efkes: amai ja das eigenlijk waar. Mijn wasmanden met propere was blijven staan tot ik geen wasmanden meer heb (en ik heb er wel 6 dus ik kan efkes verder) want geen tijd (ahum goesting toch vooral) maar ik heb wel héél veel tijd om stukjes te typen :p Ach ja, prioriteiten eh.

    Geliked door 1 persoon

Laat een reactie achter op Irene Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s