Zo werd lopen een gewoonte voor mij: 9 gratis tips!

Hé jij daar!

Tanden poetsen, de brievenbus checken, eindeloos door instagram scrollen… Yessss, er zijn zotveel dingen die we massa’s veel doen zonder ons daar per sé vragen bij te stellen.

En zo is lopen voor mij de voorbije maanden ook een ‘ding’ geworden. Ik doe het elke week een 4-tal keer zonder mij voor elk loopje af te vragen van waar ik die weirdo drang voel om juist dan mijn loopschoenen aan te trekken. Ik doe het gewoon omdat ik het doe. 

En precies dat maakt mij zotblij, want het heeft mij tot een zalig besef gebracht: lopen is een gewoonte geworden. En da’s een ultiem doel waarvan ik echt jáááren heb gedroomd.

Als kind liep ik natuurlijk veel, maar vanaf mijn 16de was het vooral veel op en af. Ik had altijd wel een goeie reden om het lopen effe los te laten. Dan weer wel, dan weer niet, opnieuw opbouwen, terug naar af, nog eens opbouwen. Ge snapt het wel.

Ik was ook zotjaloers op mensen als mijn zus die door de jaren áltijd zijn blijven lopen. Niet altijd even intensief, maar ze bleven wel lekker bollen zonder ophouden.

En nu ben ik dus ook zo iemand. HAPPY GRATEFUL ME!!

© Andy Astfalck voor Asics

En het gekke is: om die gewoonte te creëren heb ik eigenlijk niks moeten doen. 😀 Of juist heel veel, het is te zien hoe je het bekijkt natuurlijk.

In elk geval: eens je ervoor gaat, kan het vanzelf gaan (no worries, ik zou mij ook totaal niet geloofd hebben mocht iemand mij dit 2 jaar geleden gezegd hebben :P).

Maar bon. Hier toch 9 tips van mij voor jou om van lopen een gewoonte te maken:

1. Hou de regelmaat erin

Ik probeer elke week 4 keer te lopen. Dinsdag, donderdag en 2 keer in het weekend. Deze vaste dagen werken super goed voor mij. Uiteraard kan dat eens switchen en ik ga mezelf ook niet op de billen slaan als ik maar 2 of 3 keer heb gelopen. Wel probeer ik mij zo hard mogelijk vast te pinnen aan mijn vaste dagen om mezelf geen uitstel of uitvluchten te gunnen.

Het is ook super handig om door de week af te spreken: er is zotveel mogelijk, maar mijn loopdagen zijn heilig. En het schuldgevoel hierover ben ik intussen ook weer kwijt: ik ben mezelf super dankbaar dat ik mijn lijf en hoofd structuur en prioriteiten gun.

2. Raak nooit ontmoedigd door een ‘slechte’ dag, week of maand

Het is geen ramp als je eens een week ‘maar’ 2 keer hebt kunnen lopen. Uiteraard heb je niet alles compléét verbrod nu, zelfs al heb je geen enkele keer gelopen.

Elke nieuwe week start lekker opnieuw van 0. Opgeven door teleurstelling maak alles alleen maar erger. Herpak jezelf en gun jezelf de week erna een nieuwe kans. Of de week daarna.

© Andy Astfalck voor Asics
3. Wacht gewoon nooit te lang om jezelf te herpakken

Oh jawel: uitstel maakt alles alleen maar erger. En geloof mij, de meeste loperkes die ik ken zijn obsessed genoeg waardoor er altijd een dag komt waarop je gewoon weer wil gaan lopen. En dan ga je je die lange pauze alleen maar beklagen. Hoe langer, hoe pijnlijker… 😉

4. Zie lopen nooit als een extra opdracht

Vroeger was lopen vaak iets wat ik ‘moest’ doen van mezelf. Want ja, “het is gezond”. En “de mensen zeggen dat het goed voor je is”.

Dat is niet gelogen natuurlijk. Maar ga vooral lopen omdat je er écht gelukkiger van wordt. Lopen mag nooit een ballast zijn, maar een enorm cadeau voor jezelf. Lopen is mijn absolute me-time, de tijd die ik gebruik om mijn dag door te slikken, om mijn geest en lijf sterker te maken, om nieuwe muziek te ontdekken of om te luisteren naar die podcast waarvoor ik anders nooit de tijd vind.

5. Maar loop wel voor een doel, omdat je ‘iets’ wil bereiken

Of dat nu is om gewicht te verliezen of om een betere conditie te krijgen of in mijn geval, om mijn kopke gezond te houden: het maakt niet uit wat jouw reden is om te lopen, maar weet voor jezelf wel waarom jij het doet.

Zo weet je voor jezelf – ook op de momenten waarop je wil passen – waarom je het eigenlijk zo hard nodig hebt. Mijn looploze periodes durven wel eens gelinkt te zijn aan mentale dipjes. Wat totaal tegenstrijdig is met mijn loopdoel, want ik heb mijn loopjes juist bikkelhard nodig om mij mentaal stevig te houden.

Nu ik mezelf hiervan bewust ben, zal ik mij ook veel sneller herpakken wanneer ik loopjes begin te skippen. Wat natuurlijk niet wil zeggen dat je jezelf nooit rust mag gunnen. Voor mij is het herkennen van het verschil tussen mentale en fysieke vermoeidheid hierbij een life saver.

6. Gun jezelf genoeg variatie (qua tempo, omgeving,…)

Eerlijk gezegd: ik heb lopen nooit saai gevonden, zelfs niet toen ik het nooit kon volhouden. Ik merk wel dat mijn kopke en lijf harder geprikkeld worden wanneer ik alles wat meer afwissel. En daarvoor hoef je geen zotte dingen te doen. Wie loopt op schema, heeft vanzelf variatie, maar die kan je zelf ook makkelijk bekomen door af en toe wat versnellingen te doen.

Vroeger liep ik ook áltijd dezelfde toer in hetzelfde bos in dezelfde richting. Door te verhuizen heb ik deze gewoonte gelukkig doorprikt. Uiteraard kom ik vaak terug op dezelfde plekken, maar ik wissel veel meer af.

En voor mij kan niks de kilometers sneller laten passeren dan lopen op paadjes waar ik nooit eerder bent geweest. Focussen op oriëntatie is tegelijk de ideale manier om mijn werkdag of zorgen volledig af te sluiten.

7. Verander ook op tijd je loopmuziek

Ge hebt geen idee hoe hard ik uitkijk naar mijn loopjes wanneer ik net nieuwe liedjes heb toegevoegd aan mijn looplijst. Dan kan ik gewoon niet wachten om mijn beentjes van links naar rechts te laten gaan terwijl de schijfkes mijn party vibes prikkelen. (Meezingen is altijd toegestaan by the way, passanten of niet!)

8. Zoek een variabele loopbuddy

Soms loop ik graag in mijn eentje, soms heb ik gezelschap écht nodig. Zeker bij rustige herstelloopjes of wanneer ik niet veel zin heb om te gaan. Maar misschien heb jij net gezelschap nodig bij intensieve, lange trainingen. Alles kan!

Ik heb sowieso een paar mensen met wie ik altijd kan afspreken. Het belangrijkste is dat je vertrekt met hetzelfde doel: wil je loopbuddy een snelle duurloop bollen, maar heb jij nood aan herstel? Dan is er weinig gezelligs aan. En frustraties zijn natuurlijk het laatste dat we willen. 😀

Spreek je trainingsdoelen daarom altijd eerlijk uit. Zo blijft het voor iedereen gezellig en ga je met massa’s herwonnen energie naar huis!

9. Wees blij en dankbaar, zélfs als heb je jouw loopplan van de dag niet kunnen volgen

Wou je zéker 12 kilometer lopen, maar zit je lijf of je gemoed totaal niet mee? Gun jezelf dan ook dat kortere loopje. Elke gelopen kilometer is nog altijd beter dan niks.

Uiteraard heb ik ook niet altijd zin om te vertrekken. Wat mij hierbij steenhard helpt is om met mezelf de afspraak te maken om op zulke dagen bijvoorbeeld niet voor 10 kilometer te gaan, maar voor 3, 4 of 5 kilometer. Zo ben ik aan het eind van de dag niet teleurgesteld dat ik niks heb gedaan, maar ben ik ook niet té streng geweest voor mezelf (sommige dagen voelt het er gewoon echt niet naar, en da’s oké.)

We zijn uiteindelijk ook maar mensen. Er loopt letterlijk niemand rond op deze aardbol die zich altijd houdt aan zijn goeie gewoontes. Soms zitten de omstandigheden effe niet mee. Besef dan maar dat je ook de goeie gewoonte kan creëren om je goeie gewoontes te herpakken, zelfs al heb je eens ‘gefaald’.

Heb jij ook nog goeie tips om van lopen een gewoonte te maken? Of wat helpt jou om te blijven lopen? Deel je tips gerust hieronder in de reacties!

Dikke zweetknuffels en veel XOXO’tjes,

INGE

XXX

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s