10 foto’s die ik niet wou delen omdat ik er ‘te dik’ op lijk

Ik schreef deze blog omdat ik heel vaak positieve reacties krijg op de vrolijkheid die ik als loperke uitstraal op mijn insta-pics. Die vrolijkheid is real. Ik loop écht graag en dat gevoel wordt met elke meter sterker. Zo sterk dat ik het dolgraag deel.

Maar ik wil ook dat jullie weten dat die vrolijkheid geen garantie is voor een eindeloos zelfvertrouwen. Ik wéét dat ik niet alleen ben met dat gevoel. Ik wil dat jij weet dat je niet de enige bent met dat gevoel. 

Hé jij daar,

Wie mij volgt op instagram, weet dat ik onlangs een superferme fotoshootdag meemaakte met mijn mega awesome team van Asics. En echt waar, van dat soort dagen geniet ik tot in mijn kleinste blauwe teennagel, NIET NORMAAL.

Aan mensen die het niet snappen, zal ik het nooit uitgelegd krijgen, maar het is zo’n zaligheid om urenlang omringd te zijn door de meest hilarische mensen die niet alleen even obsessed zijn door ‘t loperkesvirus, maar die het vooral ook lekker logisch vinden om met een rugzak vol sportkleren effe honderden kilometers te rijden naar een plek waar we dan urenlang loopfoto’s pakken, gewoon daarom. Voor onszelf. Voor onze instagram. Voor alle mensen die dat tikkeltje extra motivatie nodig hebben om in beweging te blijven. 

10 klikjes, 20, 30, 3500. We poseren tot we erbij neervallen, van minuut 1 tot minuut miljard met de allergrootste glimlach. 

Ik zei het al: genieten dat ik daarvan doe, niet normaal!

© andy astfalck

Ge wilt niet weten hoe vol verlangen ik the next day snak naar het resultaat. Berichtje gemist? Mailtje misschien? Toch nog maar eens checken, dubbelchecken. AAAAAH, WAAR BLIJVEN DIE FOTO’S!

Met een über professionele loopfotograaf als Andy Astfalck wéét ik natuurlijk dat de foto’s meer dan alle verwachtingen zullen inlossen.

Maar hoe mooi de fotograaf zijn plekjes ook uitkiest, hoe prachtig het licht ook valt, hoe mooi mijn Asics outfit rond mijn lijf zit, hoe perfect mijn outfit matcht met de omgeving…

Er is één gedachte die de hele dag in mijn kopke blijft ronddwalen. Eén irritant zinnetje dat poging na poging onderneemt om mijn glimlach te breken. Eén debiel gevolg van een absurde onwerkelijkheid waarmee wij in onze wereld te vaak geconfronteerd worden.

Ga ik er niet te dik uitzien? 

Ik ben 1m75. Ik weeg 63 kilo. Soms 60. Soms 65. Ik heb lange, relatief gespierde benen. Mijn buik is redelijk plat. En toch. 

Ik ben 29 jaar. Mijn lange, relatief gespierde benen zijn niet vrij van cellulitis. Mijn redelijk platte buik durft zijn blokjes al eens opslorpen. Mijn vetjes zullen zich altijd hoofdzakelijk op mijn benen zetten. Dat is het lijf dat mij is gegeven. En daarmee zal ik het moeten doen.

De gedachte dat “mijn vieze benen” alle foto’s zullen verpesten, maakt mij triestig. Ik hoop en wens een hele dag dat ik niet alleen foto’s zal krijgen waarbij ik mijn been net neerzet. Het onzekere loopmodel in mezelf weet dat net zo mijn grootste onzekerheid het meest zichtbaar wordt. De foto’s zullen mijn povere zelfvertrouwen aan wankelen brengen. De dag nadien, de week nadien en bij alle herinneringen aan die prachtige dag.   

Uiteraard draag ik een short. Zo gek laat ik mezelf nog niet maken dat ik niet met korte broek durf poseren. Een logische keuze, want ‘t is zomer hé mannekes! En ik loop zo graag in korte broek. Maar een keuze die dat vreselijke gevoel tegelijk versterkt: zullen al mijn foto’s mislukt zijn door het imperfecte (maar zo natuurlijke) vel rond mijn benen?  

Ik word er triestig van.

Triest van het sombere gevoel dat ik krijg en zelf zo belachelijk vind. 

Triest van het gestoorde idee dat ik mij zodanig heb gevormd door de jaren dat ik dat gevoel onbewust in mijn leven heb toegelaten. 

En dan vind ik eerlijk gezegd van mezelf dat ik er nog relatief nuchter in ben. Ik weet dat ik absoluut niet te klagen heb. En dan niet omdat anderen mij misschien best wel oké vinden, maar omdat ik mezelf écht wel oké vind. Ik zie mijn tekortkomingen, vaak met een vijfdubbel vergrootglas, maar ik besef heel goed dat elk van ons puntjes aan haar lijf heeft waarvan ze meer of minder blij is. Zelfs de vrouwen die in mijn ogen perfect zijn zullen dingen kunnen opnoemen die ze liever anders hadden. 

En daarom, voor iedereen die naar mijn foto’s kijkt met het idee dat ik perfect gelukkig ben met hoe ik eruit zie, voor iedereen die zich onzeker voelt, voor iedereen die zijn onzekerheden niet altijd durft te delen, voor iedereen die schrik heeft om beoordeeld te worden op basis van die onzekerheden, voor mij, voor jou, voor ons:

10 foto’s die ik niet wou delen omdat ik er ‘te dik’ op lijk (en dan vooral mijn benen):

PS: ik was uiteindelijk heel blij met het resultaat. Wel merkte ik aan mezelf dat ik de dag nadien uit de selectie enkel de foto’s van mezelf opsloeg waarbij mijn benen niet alle aandacht opeisten. En da’s debiel, maar ook menselijk. Ik schaam mij niet, omdat ik weet dat ik hier niet alleen in sta. Ik schaam mij niet omdat ik die foto’s niet altijd durf te delen. Ik hoop alleen dat er een dag komt waarbij ik niet bij elke foto eerst check of mijn benen er niet te ‘vies’ uitzien, maar dat ik gewoon mijn immense glimlach en fonkelende oogskes zie, zoals ik zo vaak in de reacties lees op mijn foto’s.

Dikke zweetknuffels en veel XOXO’tjes

XX

Inge

6 gedachtes over “10 foto’s die ik niet wou delen omdat ik er ‘te dik’ op lijk

  1. Fran zegt:

    Lieve schat, jij bent zo mooi en ook die killerlegs van jou… foto’s zijn niet alles, maar we zijn nu eenmaal mensen die zoeken naar hun minpuntjes en ook enkel die zelf zien..
    Zoals ik al zei, jij bent zo mooi, zowel binnenin, als je buitenkant met of zonder loopshortje xxxxxxx

    Like

  2. Sandra zegt:

    En ik alsmaar in bewondering zitten voor die lange gespierde loopbenen van jou! Maar super dat je alsnog de foto’s deelde, er is echt totaal niets om je voor te schamen. Maar menselijk is het inderdaad wel, jezelf onder de loupe zetten. Maar het hoeft dus écht niet! Jij straalt op elke foto het loopplezier uit, en je benen, die horen bij jou. Ik wou dat ik zulke killerlegs had! 😉 (zie, zo is het allemaal relatief 😉 )

    Geliked door 1 persoon

  3. Evi zegt:

    Wat een mooie foto’s zeg! En stiekem ben ik best wel jaloers hoor op jouw figuur! Dus gewoon delen die foto’s in het vervolg want je enthousiasme spat er van af en je straalt op elke foto (maar ik snap je ook wel, want hier wordt er ook heel strikt geselecteerd welke foto al dan niet online komt).

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s