Het verhaal van mijn zus

Hé jij daar!

Vandaag wil ik het even hebben over mijn grote zus. En dan niet alleen omdat ze zo’n gigantische schat van een vrouw is, maar vooral omdat zij op loopvlak zowat alles anders doet dan ik.

EN HOE!

Mijn zus begon haar loopcarrière samen met mij toen ze 7 was (en ik dus 6). We traden in de voetsporen van onze liefste Brother Beir die sowieso naar de clubtraining in Opwijk ging. Kwestie van onze ouders niet nóg meer te belasten met ritjes naar hobby’s, was onze sport snel beslist. Het is te zeggen: het was óf lopen óf voetbaltraining en ik kan onmogelijk in woorden omschrijven hoe snel mijn keuze gemaakt was. 😂

Anyway. Terug naar mijn zus.

Ze is nooit de snelste loper geweest, maar ze is altijd blijven lopen.

Ze heeft nooit de grote medailles binnen gehaald. Ze bleef gewoon lopen.

Soms was ze zo onzichtbaar dat zelfs de trainer vergat dat ze nog moest finishen. Heeft ze nooit om gemaald. Ze is gewoon blijven lopen.

Geen enkele keer heeft ze de examens als excuus gebruikt om een training te missen. Ze bleef gewoon lopen.

Ze is nooit bezweken aan de stress omdat ze zich zoveel druk had opgelegd dat haar lijf begon te haperen. Ze bleef gewoon lopen.

Na 23 onafgebroken loopjaren heeft ze nog nooit een blessure gehad. Ze is gewoon blijven lopen.

En bovenal: ze heeft nooit alleen aan zichzelf gedacht. Bij wedstrijden is ze de eerste die voorstelt om samen naar de meet gaan, zelfs als ze daardoor niet haar beste tijd kan lopen. Ze blijft bij jou, omdat ze samen lopen leuker vindt dan alleen lopen. Omdat ze het zo graag doet, met of zonder gouden plak om haar nek. En omdat ze ervan geniet om anderen richting hun doelen te lopen.

En dat vind ik waanzinnig indrukwekkend. Qua evenwichtigheid kan ik met mijn alles-of-niks-houding nog zoveel van haar leren. Al was het maar om voor de verandering eens niet om de zoveel tijd recht in de zwarte sneeuw te tuimelen. Zij blijft het gewoon doen. Geen grote doelen, geen druk, geen zotte loopsnufjes. Ze loopt.

En dat is de mooiste looples die ik al in mijn leven heb gekregen. Stop met die zottigheid. Loop je graag? Loop dan. Juist omdat je er zoveel van houdt. Geniet. Alleen of samen, maar blijf vooral lopen.

Ik hoop dat mijn crazy OMG IK WIL MEER, VERDER EN SNELLER-houding stilletjes aan richting haar evenwicht kan kantelen. En wie weet komt er dan ooit een dag waarop ik haar geweldige record van de 10 miles (1u19) eindelijk kan verpulveren. 😂😂

Heb jij ook een loper naar wie je stiekem (of minder stiekem) superhard opkijkt? Laat het zeker weten in de reacties hieronder.

Dikke zweetknuffels en veel xoxo’tjes,

INGE XX

Wanneer mijn zus en venteke hun outfit afstemmen op elkaar. 😉

6 gedachtes over “Het verhaal van mijn zus

  1. zuscarmen zegt:

    Omg! Een heel artikel over mij :O Kei mooi geschreven! Ik vind het uiteraard wel leuker om samen te lopen dus ik hoop dat je dipjes nu voorbij zijn zodat we vooral nog heel veel samen kunnen blijven lopen 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s