SOS ijzertekort: en wat nu, hé?

Hé jij daar!

Misschien heb je het al gelezen op mijn Instagram, maar jaaa … het lopen staat hier efkes gedwongen op een laag pitje. Blijkt dat mijn bloed redelijk wat ijzer mist met bloedarmoede tot gevolg. En dat zorgt blijkbaar voor redelijk wat zuurstoftekort in de spiertjes. Lees: kuitjes zo zuur, zuur, zuurder dan 6 flessen buitengesloten melkflessen tijdens de laatste hittegolf.

En zo heb ik gelijk de oorzaak gevonden van de irritante pijntjes, kwaaltjes en teleurstellende tempo’s van de voorbije weken.

I KNOW.

Vorige maand op Lanzarote kon ik nog massa’s lopen en dat ging megagoed!

Maar dan ineens niet meer. En eigenlijk voelde ik op vakantie ook al dat de ‘snelle’ trainingen een serieus effectje hadden op mijn kuitjes. Maar toen was ik op vakantie en de hele wereld is mooi op vakantie. Ik hechtte er dus niet te veel belang aan omdat het simpelweg niet zo erg leek. Maar toen kwam ik terug thuis en ging dat vermoeid gevoel ineens maal duizend miljard.

Ineens kon ik geen enkele (voor mij) langere afstand meer ‘snel’ lopen (voor mij snel dus, als in niks onder de 5’20/km). Na 2-3 kilometer voelden mijn benen alsof ik er al minstens 10 op had opzitten en mijn kuiten vlogen bij elke meter verder zo hard in brand dat zelfs de dikste lavasteen op Lanzarote zou vrezen voor z’n leven.

Gevolg? Mijn motivatie zakte naar een extreem dieptepunt. Alsof mijn loopjes van de ene week op de andere van “oké” naar “superslecht” gingen. Bij ‘t knipperen van mijn ogen was ik plots een jaar terug in de tijd. Terwijl mijn tempo alleen maar verder afzwakte, bleef de pijn in mijn benen alleen maar toenemen.

Gelukkig zorgde een bloedtest bij de dokter voor de nodige verklaring: een ijzertekort dus, met bloedarmoede tot gevolg. En daar heb ik ondertussen ‘t één en ‘t ander over geleerd. Niet dat ik nu ineens een specialist ben geworden – totáál niet – maar deze wist-je-datjes heb ik ondertussen opgestoken:

  • Een tekort aan ijzer is totaal niet zeldzaam. En op zich makkelijk te fiksen door gewoon een tijdje ijzersupplementen te nemen of gewoon ijzerrijk te eten.
  • Maaaaaar: door een tekort aan ijzer kan ook je hemoglobine te laag staan. Bloedarmoede gelijk ze zeggen. Met andere woorden: de zuurstofcamionnekes in het bloed kunnen ineens minder zuurstof transporteren waardoor ook je spieren minder zuurstof krijgen. En daar zijn de zware beentjes!
  • Helaaaaaas: ijzersupplementen helpen bij de ene niet noodzakelijk even goed als bij de andere: je bloed moet het kunnen opnemen en niet iedereen zijn bloed neemt ijzer even makkelijk op. Met andere woorden: het is niet omdat je veel ijzer bijneemt dat je lijf ook al dat ijzer opneemt.
  • Gelukkig kunnen we ons lijveke pushen om sneller ijzer op te nemen door bijvoorbeeld supplementen samen in te nemen met voeding dat de ijzeropname stimuleert, zoals vitamine C in appelsientjes etc.
  • Omgekeerd geldt natuurlijk hetzelfde: producten zoals yoghurt en thee remmen de ijzeropname af en kan je dus beter vermijden.

Zoals je ziet: niks dat niet gefixt kan worden!

Maar uiterááárd baal ik hier efkes enorm van. Ik wilde nog zoveel stratenloopjes meedoen deze zomer en ‘t is gewoon dik vet dwaas dat ik niet alleen blijf steken maar vooral achteruit ga.

Maar bon, nu doortrainen zou nog veel dikker, vetter, dwazer zijn, dus ik doe voorlopig wat ik wel mag en da’s gewoon genieten van rustige loopjes met af en toe een lichte versnelling.

Wie zich intussen geroepen voelt om ter compensatie wat extra kilometerkes te lopen, GA ERVOOR!! (Taggen met #ennognekilometer is niet verboden.)

Dikke zweetknuffels en veel XOXO’tjes,

Inge XX

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s