9 x waarom lopen een beter mens van je maakt

Hé jij daar!

Wat leuk dat je hier bent! ❤

Ik weet niet hoe het bij jou zit, maar die eerste zonnestralen hebben mij zo euforisch gemaakt dat mijn kaken al vijf dagen in kramp liggen van die enorme glimlach tot achter mijn oren. Wat superleuk is, want het moeten niet altijd de kuitjes zijn die voor krampen zorgen (*)

(*) zoals soms midden in de nacht gebeurt en het dan keihard lijkt alsof er een gemene draak een zwaard lossendoor je kuitspier ramt tot je na enkele seconden beseft dat het ‘maar’ een kramp is en je lekker weer indommelt om dan de volgende ochtend nietsvermoedend wakker te worden en jezelf kapot te schrikken wanneer je bij de eerste stap compleet door je benen zakt omdat je kuiten stijver voelen dan je buikspieren na een eerste reeks planken sinds drieduizend maand.)

ANYWAY.

Ik was dit weekend tussen mijn vijf miljard vitamine D shotjes door eens serieus aan het nadenken (wat nu effe megahard lijkt alsof dat nooit gebeurt en dat is nochtans vaker dan de meeste mensen denken, of dat denk ik toch). En toen kwam ik ineens tot het besef dat lopen zo’n enorme impact heeft op mijn leven tegenwoordig. En in de positieve zin hé!

Oké, de zon heeft mij sowieso keigelukkig gemaakt (en misschien heeft die langverwachte dame blanche die ik EINDELIJK naar binnen heb gesmikkeld er ook iets mee te maken), maar ik weet zéker dat er meer aan de hand is.

En zo kwam ik tot enkele keigoeie puntjes die bewijzen hoe lopen ons als mens zoveel beter maakt.

3, 2, 1, hier gaan we.

1. Energie maal tienduizend

Op dagen dat ik uitgeput terugkwam van het werk dacht ik altijd dat ik véél te moe was om te gaan sporten (WELKE ZOTTEN HEBBEN DAAR NOG FUT VOOR?!) En na sommige trainingen kan deze gedachte zelfs kloppen. 😀

Maar ondanks de fysieke vermoeidheid die ik soms voel, heb ik tegenwoordig juist keiveel méér energie. Alsof mijn hoofd net frisser en leger voelt en ik alle zorgen tussen mijn zool en het asfalt kan plakken met een yummie plakkerig lopersslijmpje.

En energieke mensen …

2. … dat zijn blije mensen!

Ik ga niet zeggen dat ik 24h/24h, 7 dagen op 7 de vrolijkheid zelve ben (da’s een illusie, zoveel is zeker) maar ik voel mij wel een pak blijer en gelukkiger dan toen ik minder bewoog en daar worden andere mensen uiteindelijk ook blijer van. En dan gaan zij weer mensen blij maken en zo gaat dat verder en verder en verder TOT IEDEREEN GEWOON SUPERVROLIJK WORDT!

En het mooiste van al? Ik lijk mij minder te storen aan onbenulligheden waar ik toch geen vat op heb.

De tijd die ik momenteel steek in de mooiste hobby ter wereld is sowieso gewonnen tijd die ik niet langer kan verspillen door mij zorgen te maken over eindeloze gedachtengekmakers zoals hoe anderen over mij denken of hoe ik mij misschien fout heb verwoord waardoor ik een verkeerde indruk heb nagelaten. Hiervan kon ik vroeger uren wakker liggen, maar doordat mijn focus nu veel harder op het lopen ligt, heb ik er minder last van en da’s sowieso een prachtige vooruitgang.

(En na een training val ik meestal als een blok in slaap, dat helpt ook wel. ;-))

3. Even geduld, jij aandachtshoerige smartphone

Mijn vrienden en familie gaan vinden dat ik zwaar onderdrijf (dat is een woord, ja) als ik zeg dat ik verslaafd ben aan mijn smartphone. Maar dankzij mijn trainingen kan ik nu al zeker vier keer per week een uur niet meer met mijn gsm prullen. DA’S MINSTENS VIER UUR PER WEEK.

En binnen deze tijd ben ik nu lekker 100 procent gefocust op de echte wereld waarin bomen groeien en vogels vliegen en zo.

Met andere woorden …

4. IK KOM BUITEN

Lopen doet mij écht veel vaker in de wereld komen dan vroeger, en da’s misschien gek, maar ik heb deze winter ook keivaak superletterlijk een frisse neus gevoeld met snotdruppeltjes en alles er bovenop.

Dan ben je toch echt aan ’t leven hé?

5. GPS, wat is dat?

Ik ga niet beweren dat mijn oriëntatie skills tip-top zijn, maar qua afstanden inschatten en mijn weg terugvinden, mag ik mezelf toch een schouderklopje geven. Oké, ik ben op dat vlak misschien niet de meest avontuurlijke loopster (ik blijf nog altijd redelijk trouw aan mijn toertjes), MAAR TOCH.

Terwijl ik vroeger altijd hetzelfde rondje rende, heb ik ondertussen toch al zeker 10 verschillende routes en parcours en ik merk dat ik me veel harder bewust ben van waar ik loop en hoe ik moet terug geraken.

En ja, het kan altijd beter, maar een kleine stap is ook een stap! 😉

6. Doorbijterke: aanwezig!

Nog eentje waarin andere lopers zich sowieso herkennen: lopen leert je doorbijten. Je hebt een doel voor ogen en daar wil je gewoon voor gáán. Zit het eens een training totaal niet mee? Kopke omhoog en hop naar de volgende!

En zelfs al raak je de moed volledig kwijt, eens je onderweg bent, moet je sowieso thuis geraken dus doorbijten moeten we toch. En daar worden we pas échte beiren van! 😀

7. Heb ik nu ineens zelfvertrouwen of zo?

Op vlak van zelfvertrouwen heb ik nooit veel overschot gehad. Integendeel, vroeger bij wedstrijden viel ik regelmatig flauw (hetzelfde bij examens op school by the way) puur uit schrik om te falen.

Dankzij mijn looptrainingen besef ik nu veel harder wat ik waard ben en tot wat ik in staat ben, zolang ik er maar voor gá. Toen ik een dikke week geleden aan de start stond van mijn 10 kilometer in Schoorl had ik geen enkele zekerheid dat ik de finish zou halen tegen 12 kilometer per uur, want ik had dit nog nooit gedaan, zelfs niet op training. En toch wist ik dat ik het kon.

Ik had goed getraind en alles gedaan wat ik hoorde te doen. En dus was ik van bij de start overtuigd: ik kan dit, hiervoor heb ik gewerkt en ik ga het nu doen.

En echt, het moet de eerste keer OOIT geweest zijn dat ik zo fel vertrouwde op mijn lichaam. En sowieso dat het nog zal tegenvallen, maar dat maakt niet uit. We gaan gewoon door naar de volgende en de volgende en de volgende.  

8. Gezonde neveneffecten

Nog een leuke vind ik zelf! Sinds ik meer loop, heb ik gemerkt dat ik automatisch gezonder ben gaan eten. Iets wat ervoor totaal geen automatisme was bij mij … tot ik drie keer een training ben begonnen met te veel rommel op mijn maag en hier zo mottig van werd dat ik nu extra oplet tijdens mijn trainingsdagen.

En die gewoonte trekt zich eigenlijk redelijk goed door naar de andere dagen waardoor ik veel minder last heb van suikerschommelingen en bijhorende maag- en darmissues. En da’s sowieso keimooi meegenomen! 😀

9. Helloooo social kring

En dan nog de mooiste van allemaal: ik ben de voorbije maanden al zoveel toffe lopers tegengekomen! Zowel in de echte wereld als via Facebook, Instagram en het geweldige Strava. Oké, ik heb altijd al geweten dat lopers de max zijn, maar die motivatie, gedrevenheid en dat eindeloze positivisme werken zóóó aanstekelijk! Zien lopen doet lopen, zoveel is zeker.

En hoe zalig is het om af te spreken met van die zottekes die de loopgekte ook overal voelen kriebelen? 😀 Dankzij hun nieuwe verhalen heb ik nu al het gevoel dat ik keiveel bijleer over het leven en da’s sowieso een dikke, vette win-win.

Voel jij je ook beter nu je loopt? Of herken je je in bepaalde puntjes? Of totaal niet? Laat het mij zeker weten via de reacties. Ik ben benieuwd!

Veel xoxo’tjes en plakkerige zweetknuffels (zonder snotdruppels),

Inge X.

4 gedachtes over “9 x waarom lopen een beter mens van je maakt

  1. Lise zegt:

    Zalig tekstje alweer, ik word echt vrolijk van je posts!
    En dit “eens je onderweg bent, moet je sowieso thuis geraken dus doorbijten moeten we toch” is zo hard waar.
    Vandaar dat ik vaak vertrek met de ingesteldheid “ik ga lopen, al is het maar 3 km, dat is dan toch dat” en het er altijd minstens 6 of 7 worden 🙂

    Liked by 1 persoon

Laat een reactie achter op Nicole Orriëns Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s